RECEBİYE’NİN GÖNÜL KÖŞESİ
Bir Günlük Değil, Ömürlük Sevgi
Bugün 14 Şubat.
Takvim yaprakları bir kez daha “Sevgililer Günü”nü gösteriyor.
Çiçekçilerde yoğunluk var…
Vitrinler kırmızı kalplerle süslenmiş…
Sosyal medyada romantik cümleler, filtrelenmiş mutluluklar dolaşıyor.
Ama insan sormadan edemiyor:
Sevgi gerçekten bir güne sığar mı?
Sevgi; indirim kampanyalarına yetiştirilen hediyelerde değil, sabırla büyütülen emeklerde saklıdır.
Bir ilişkinin değeri; 14 Şubat’ta paylaşılan fotoğraflarla değil, 17 Mart’ta yaşanan bir kırgınlığı nasıl yönettiğinizle ölçülür.
Çünkü gerçek sevgi gösterişli değildir; derindir.
Gürültülü değildir; güven verir.
Süslü değildir; sarsılmazdır.
Sevgi; aynı masada sessizce oturabilmektir.
Suskunluğu bile birlikte taşıyabilmektir.
Kırıldığında susmak değil, konuşabilmektir.
Yorulduğunda yük olmak değil, omuz olabilmektir.
Hayat her zaman romantik cümlelerden ibaret değildir.
Bazen geçim sıkıntısıdır…
Bazen bir hastane koridorudur…
Bazen gecenin bir yarısı uykusuzlukla tutulan bir nöbettir…
Bazen de sebepsiz bir yorgunluktur.
İşte sevgi tam da orada sınanır.
Gitmemekle…
Vazgeçmemekle…
“Ben buradayım” diyebilmekle…
Bir çiçek almak elbette güzeldir.
Bir çift anlamlı söz kıymetlidir.
Ama asıl mesele; 15 Şubat’ta da aynı özeni gösterebilmektir.
1 Mart’ta da…
10 Ekim’de de…
Yıllar geçse, saçlara ak düşse, yüz çizgilense bile…
Çünkü sevgi; bir gün hatırlanan değil,
Her gün yeniden seçilen bir değerdir.
Bugün birbirine “Seni seviyorum” demek kolaydır.
Asıl zor olan, yıllar sonra aynı cümleyi aynı içtenlikle kurabilmektir.
Çünkü ömürlük sevgi; duyguyla başlar ama kararlılıkla büyür.
Heyecanla filizlenir ama sadakatle kök salar.
Ve belki de asıl soru şudur:
Bir günü mü seviyoruz,
Yoksa bir ömrü mü göze alıyoruz?
Sevgi cesaret ister.
Kalmak cesaret ister.
Birlikte yaş almak, birlikte yaşlanmak, birlikte susmak…
Hepsi ayrı bir yürek ister.
Gönül Notu
Sevgi; bir elin diğerini tutması değildir yalnızca.
O eli zamanın yıpratıcı rüzgârlarına rağmen bırakmamaya niyet etmektir.
Takvimler değişir.
Günler geçer.
Kutlamalar biter.
Ama kalpte taşınan sevgi;
Gösterilmek için değil, yaşatılmak için vardır.
Eğer yüreğinizde sevgi varsa, onu bir güne hapsetmeyin.
Çünkü gerçek sevgi; takvimde değil, sadakatte yaşar.
Kutlamayla değil, kararlılıkla başlar.
Ve en güzeli…
Bir gün değil, bir ömür sürer.
Recebiye Çatak Sezer