TEŞEKKÜRLER GÜZEL AİLEM

sevgiyle anılan sevgili Nana’nın çiftliğine vardık. Yol boyunca içimde hem merak hem de geçmişin izlerine dokunmanın sessiz bir tedirginliği vardı.

Abone Ol

SAVA’NIN KIYISINDA, DOĞANIN HAFIZASI

TEŞEKKÜRLER GÜZEL AİLEM

Tuzla’nın yollarından geçip, Odžak Köyü’ne doğru uzanan o yolculukta; oğlum, gelinim ve onların güzel ailesiyle birlikte, sevgiyle anılan sevgili Nana’nın çiftliğine vardık. Yol boyunca içimde hem merak hem de geçmişin izlerine dokunmanın sessiz bir tedirginliği vardı.

Ne yazık ki savaşın bıraktığı izler hâlâ oradaydı…

Duvarlarda, toprakta, suskun ağaç gövdelerinde.

Bir zamanlar hayat dolu olan o toprakların, savaşın acımasızlığıyla nasıl yaralandığını görmek yüreğimi derinden üzdü. Çünkü savaş; kimsenin gerçekten haklı olmadığı, geriye yalnızca eksik hayatlar ve sessiz hatıralar bırakan korkunç bir yıkım.

Ama yine de…

Doğa vazgeçmemişti.

Kırılmış dalların arasından yeni filizler uzanmış, yorgun toprağın bağrından yeniden yeşermişti hayat. Ağaçlar, bitkiler, rüzgârın taşıdığı tohumlar; sanki “yaşam devam eder” diye fısıldıyordu kulağıma. O an anladım ki bazen en büyük zafer, yeniden yeşerebilmektir. Doğa kazanmıştı; sabırla, sessizce, inatla.

Sonra ruhumu dinlendiren o koca nehirle buluştuk:

Sava Nehri…

Suyun ağır ağır akışı, içimdeki bütün gürültüyü susturdu. Nehir, geçmişin acılarını taşıyor gibiydi ama aynı zamanda yeni umutları da kucaklıyordu. Kıyısında dururken hissettim ki bazı yaraları kelimeler değil, zaman ve doğa sarar.

Ve elbette o güzel sofralar…

Boşnak mutfağının bereketi, misafirperverliğin sıcaklığıyla birleşince; tattığım lezzetleri anlatmak kelimelere sığmaz. Ama onları satır satır yazmayacağım; çünkü bazı tatlar ancak o sofrada, o yüreklerin sıcaklığında anlaşılır.

En çok da o güzel ailenin içtenliği kaldı içimde.

Kapılarını değil, yüreklerini açtılar bize.

Birlikte içilen kahveler, paylaşılan gülüşler ve geçmişin acılarına rağmen sürdürülen hayat… İşte gerçek zenginlik buydu.

Teşekkürler güzel aile…

Bize yalnızca bir yolculuk değil, hafızası olan bir toprakta; hüznün, umudun ve doğanın yeniden doğuşunun hikâyesini yaşattığınız için.

Ve ben bu yolculuktan şunu öğrendim:

Savaş yıkar, ama doğa ve insan sevgisi; sabırla, sessizce yeniden kurar hayatı.

KIYMET ŞAHİN/2026