Hayatta bazı hatalar vardır; iyi niyetle başlar ama bedeli çok ağır olur. En tehlikelisi ise, sınırlarını kaybettiğin anda fark ettiklerindir. Özellikle de “iyilik” kisvesi altında yapılanlar…
Kurtarıcı Yanılgısı ve Hayat Enerjimizin Sessizce Tükenişi
Hayatta bazı hatalar vardır; iyi niyetle başlar ama bedeli çok ağır olur. En tehlikelisi ise, sınırlarını kaybettiğin anda fark ettiklerindir. Özellikle de “iyilik” kisvesi altında yapılanlar…
Bu yazı; başkasını kurtarmaya çalışırken kendini kaybedenlerin, rehabilite etmeye çalıştığı hayatlarda sessizce tükenenlerin hikâyesidir.
Hayatta yaptığımız en büyük yanlışlardan biri; akıl sağlığı yerinde olmayan bir insanda sözde bir cevher gördüğümüzü sanıp, onu hayatımıza almak ve iyileştirme misyonu üstlenmektir. Kendimizi bir “kurtarıcı” gibi görerek, bütün enerjimizi onun daha iyi olması için harcarız. Problemlerini çözmeye çalışır, yükünü omuzlarız, hayatımızı ona göre şekillendiririz.
Ve yolun sonunda…
Verecek bir şeyimiz kalmadığında, her şeyimiz alınmışken; o kişi sağlığına kavuşur, biz ise sorgusuz sualsiz terk ediliriz.
İyilik iyidir; bunda şüphe yok. Ancak dünya, iyiliği anlayanlardan çok, onu sömürmeyi bilenlerle doludur. Para bile ikinci plandadır onlar için. Asıl cazip olan, sizden sessizce aldıkları hayat enerjisidir.
Terapi dediğimiz şey, karşılığı ödenmediğinde fayda sağlamaz. Çünkü insanın karşılıksız alabildiği tek yer, annesinin kollarıdır. Sevgi, şefkat ve vefa olmadan verilen her destek; eninde sonunda nankörlükle sonuçlanır.
Dünyanın dengesini bozmayın. Kimsenin kölesi olmayın.
Eğer artık boynunuz sıkışmaya başladıysa, bilin ki zincir çoktan başınızdan geçirilmiştir. O noktadan sonra yapılacak tek şey vardır:
O zinciri kırmak.
Ve sizi tüketenlerin, sizsiz bir hayatta kendi karanlıklarında boğulmalarını izlemek.
Bu satırlar sert gelebilir. Ama sert olan kelimeler değil, gerçeklerin ta kendisidir.
İyilik, sınırı yoksa fedakârlık olmaktan çıkar; sömürüye dönüşür. Herkes kurtarılmayı hak etmez. Daha doğrusu, herkes sizin tarafınızdan kurtarılmak zorunda değildir. Çünkü terapi profesyonel bir iştir; sevgiyle, amatörce yapılmaz.
Hayat enerjisi paradan kıymetlidir. Ve geri kazanılamaz.
Bu yüzden bazen en doğru hamle, elini çekmektir. Zinciri fark ettiğin anda…
Kurtarıcı rolünden çıkmak vicdansızlık değil; kendine karşı adalettir.
Unutmayın:
Dünyanın dengesini bozanlar kötü insanlar değil, sınırsız iyi olmaya çalışanlardır.
Mehmet Hakan Karaaslan
Mali Müşavir – Adıyaman