Hayat bazen insana öyle bir an getirir ki… İçinde fırtınalar kopsa da yüzünde dingin bir gülümseme belirir. İşte tam da o anda insan anlar: Artık kendi gemisinin kaptanıdır.
Sonsuzluğa Yelken Açış: Dümen Artık Bende
Hayat bazen insana öyle bir an getirir ki… İçinde fırtınalar kopsa da yüzünde dingin bir gülümseme belirir. İşte tam da o anda insan anlar: Artık kendi gemisinin kaptanıdır.
Şimdi bana bir gemi lazım…
Sarsılmaz bir iradenin, hayata karşı dimdik duruşun simgesi bir gemi. Ve o gemiyi taşıyacak bir deniz…
Dalgaları değil, sessizliği konuşan; hırçınlığı değil, huzuru anlatan…
Ruhumun aynası olacak kadar durgun, sonsuzluğu fısıldayacak kadar derin bir deniz.
Bu yolculukta dümen benim elimde olsun istiyorum. Kararı ben vereyim, yönümü ben çizeyim.
Gönlümde saklı duran pusulayı takip ederek, rüzgârın değil, hayallerimin sesini duyarak ilerlemek…
Tek bir hedefim var: Güzelliklere doğru yol almak.
Ufukta her beliren gün, yeni bir umut, yeni bir başlangıç demektir.
Korkulardan, gürültülerden, fırtınalardan uzak; maviliğin, özgürlüğün ve içimde büyüyen iyiliğin rotasında yürümek…
Her kulaçta eski bir korkuyu geride bırakmak…
Her nefeste yeni bir umuda yer açmak…
İşte benim yolculuğum tam da bu.
Dümen bende, deniz sakin.
Ve ben, güzelliklere doğru demir alıyorum…
Songül Özer
