Tek ses değiliz. Ayrı perdelerden tutturmuş gidiyoruz. Çalgılarımız ayrı olsun, ama notamız aynı olsun. Zil ve zurna aynı notaya bassın. Keman ve cümbüş aynı ritmi tutsun.

İlçelerinin merkez ilçeden bu kadar koptuğu bir başka şehir ben bilmiyorum.

Bilen varsa yazsın.

Kahta kendi yolunda, il olmanın peşinde. Bütün antenler bu yönde.

“Ne zaman, nasıl il olurum?” sorusu dillerde.

Bademi, narı, balığı harika.

Samsat, farklı bir mahallenin farklı kurallarıyla saklambaç oynuyor.

Çileğine bayılıyorum.

Biberi, domatesi mükemmel.

Çelikhan, Malatya hayaliyle tutuşuyor. Malatya’nın mahallesinde, sokağında, sitelerinde Çelikhan nağmeleri.

Tütün kolonyası o kadar güzel ki…

Sincik, sakin ruhuna Kahta rüyası adını koymuş.

Mısır ekmeği, biberli ayranı, çiçek balı… Sedir ormanları, sarıçam ibreleri… Hepsi Kahta notalarıyla inliyor.

Besni, Gaziantep nağmeleriyle çalkalanıyor.

Fıstığına, üzümüne, pestiline, sucuğuna barak havası vermiş.

Tut, kararsız. “Ne yapsak acaba?” diyor. Dut pekmezi mi? Ceviz sucuğu mu?

İkisi de güzel. Ama biraz ekşi, biraz tuz lazım. Hep tatlı olmuyor!

Gerger, Fırat’ın sakinliği ve derinliğiyle düşünceli. Bir tarafı Çermik, bir tarafı Siverek, bir tarafı Malatya… Arada kalmış bir kararsızlık.

Gerger mi, nefsi Gerger mi?

Ters laleler, kenger...

Gölbaşı, İnekli ve Azaplı göllerinde özgürlük arıyor.

Meydan sırtlarında kızılçam kozalağı, Göksu’nun serinliği, Helete’nin köpüğü… İnce Memed’in destansı rüzgârı…

İlçelerimizin doğruları da var, yanlışları da. Öfkeleri de var, umutları da. Lakin değişmelerine gerek yok. Var olsunlar. Şen olsunlar. Eyvallah. Ama gel gör ki Musalla’dan habersiziz. Ulu Cami selasından uzağız. Bir Aralık’tan kopuğuz. Tek nota değiliz, tek şarkı değiliz, tek ses değiliz. Ayrı perdelerden tutturmuş gidiyoruz. Çalgılarımız ayrı olsun, ama notamız aynı olsun. Zil ve zurna aynı notaya bassın. Keman ve cümbüş aynı ritmi tutsun.

Lezzetimiz farklı olabilir, ama soframız bir olsun.

Sekiz farklı baharatla çiğköfteye tat verdik biz. Ama o kadar.

Lakin et yok.

Kadayıf yok.

Ayran yok.

Aramıza şalgam girdi.

Turşu girdi.

Doritos girdi.

Çitos girdi…

Oysa sekiz baharatla lezzet olacak, ayranla, kadayıfla bütünleşeceğiz. Rengimiz bir, tadımız bir, acımız bir olacak.