Önemli olan birbirimizi kırmadan yaşamak, gönüllere dokunmak ve geride güzel izler bırakmaktır. Çünkü ölümün olduğu bu dünyada, hiçbir şey insanlığımızdan daha önemli değildir.
BİR GÜN HERKES AYNI TOPRAĞA GİRECEK
Hayat kısa, ölüm kaçınılmaz… Makam, para ve kibir gelip geçici. Önemli olan birbirimizi kırmadan yaşamak, gönüllere dokunmak ve geride güzel izler bırakmaktır. Çünkü ölümün olduğu bu dünyada, hiçbir şey insanlığımızdan daha önemli değildir.
Enver GÜLER’in Kaleminden
Hayat dediğimiz şey, avuçlarımızın arasından sessizce akıp giden bir zaman diliminden ibaret.
Bugün varız, yarın nerede olacağımızı bilmiyoruz.
Bir gün aynı sofrada güldüğümüz insanlarla, başka bir gün mezar başında gözyaşı dökebiliyoruz.
Peki, bu kadar kısa ve geçici bir hayat için birbirimizi kırmaya, incitmeye, küçük hesapların peşinde koşmaya değer mi?
İnsan bazen makamını, parasını, şöhretini ve sahip olduklarını dünyanın en büyük zenginliği sanıyor.
Kibirleniyor, kendisini herkesten üstün görüyor.
Bir selamı çok görüyor, bir gönül almayı gururuna yediremiyor.
Oysa ölüm geldiğinde ne makamın kapısı açılıyor ne de servetin bir faydası oluyor.
Geride kalan, insanın kaç kişiye hükmettiği değil, kaç kişinin gönlüne dokunduğudur.
Düşünün…
Dün aramızda olan insanlar bugün bir mezar taşının ardında.
Bir zamanlar hayalleri, planları, yarınlara dair umutları vardı.
Belki de hiç bitmeyecek sandıkları meseleleri vardı.
Ama hayat, hiçbirimize sonsuzluk sözü vermedi.
İşte bu yüzden hayatı gereğinden fazla ciddiye alıp insanlığımızı unutmayalım.
Her tartışmayı kazanmak zorunda değiliz.
Her söze cevap vermek, her haksızlığa aynı şekilde karşılık vermek zorunda da değiliz.
Bazen susmak erdemdir, bazen affetmek büyüklüktür, bazen de bir insanı kaybetmemek için gururundan vazgeçmektir.
Unutmayalım ki kırılan bir kalbin tamiri, kırılan bir eşyanın tamirine benzemez.
İnsanların gönlünde açtığımız yaralar, yıllar geçse de kapanmayabilir.
Dünya kimseye kalmadı, bize de kalmayacak.
Bugün başkalarının ardından konuşanlar, yarın kendileri de birilerinin hatırasında yaşayacak.
Bugün insanları küçümseyenler, yarın küçücük bir mezar taşının altında eşitlenecek.
Öyleyse biraz daha merhamet, biraz daha vicdan, biraz daha vefa…
Sevdiklerimize sevgimizi yarına bırakmayalım.
Özür dileyeceksek bugün dileyelim, sarılacaksak bugün sarılalım, gönül alacaksak bugün alalım.
Çünkü yarın dediğimiz şeyin garantisi yok.
Hayat, kimsenin sandığı kadar uzun değil.
Ölüm ise kimsenin erteleyebileceği bir gerçek değil.
Ölümün olduğu bir dünyada; makam için insan harcamaya, para için dostluğu bozmaya, kibir uğruna gönül kırmaya, üç günlük dünya menfaati için yılların hatırını silmeye değmez.
Bir gün hepimiz bu dünyadan göçüp gideceğiz.
Geride ne bıraktığımızı ise bizi tanıyanların kalbi söyleyecek.
Çünkü insanın bu dünyadaki gerçek mirası, ardında bıraktığı güzel izlerdir.
