Bir çocuğun ilk duası, ilk sığınağıdır. Düştüğünde kaldıran eli, korktuğunda sarıldığı sıcaklıktır. Bir evin ışığı, bir sofranın bereketi, bir kalbin en derin yeridir anne.
Recebiye’nin Gönül Köşesi
Anneler Günü
Anne…
Bir çocuğun ilk duası, ilk sığınağıdır.
Düştüğünde kaldıran eli, korktuğunda sarıldığı sıcaklıktır.
Bir evin ışığı, bir sofranın bereketi, bir kalbin en derin yeridir anne.
Bazı anneler yanımızdadır; sesiyle, gülüşüyle, dualarıyla…
Bazı anneler ise artık gökyüzündedir.
Ama biliriz ki bir annenin sevgisi hiçbir zaman ölmez.
Çünkü anneler, gittikten sonra bile evlatlarının kalbinde yaşamaya devam eder.
Benim annem mavi gözlü, sarışın bir kadındı.
Çok güzel kokardı…
Ben onu çok küçük yaşta kaybettim.
Ve yıllar bana şunu öğretti:
İnsan büyüse de içinde annesine sarılmak isteyen küçük bir çocuk hep kalıyor.
Bugün Anneler Günü…
Bugün sadece çiçeklerin değil, hatıraların da günü.
Bir annenin sessiz fedakârlığını hatırlama günü.
Uykusuz gecelerini, gizlediği gözyaşlarını, evlatları için verdiği mücadeleyi anlama günü…
Başta kendi annem olmak üzere,
Hayatta olan tüm annelerin ellerinden sevgiyle öpüyorum.
Evladını kaybetmiş annelerin acısını yüreğimde hissediyorum.
Annesini kaybetmiş herkesin kalbine sabır diliyorum.
Ve aramızdan ayrılan tüm anneleri rahmetle anıyorum.
Çünkü anne sevgisi, bu dünyadaki en saf, en gerçek sevgidir.
Anneler Gününüz kutlu olsun…
Recebiye ile Gönül Köşesi
