Nankör insanlar birbirine çok benzer; simaları farklıdır ama ruhları aynıdır. Elinden tutarsınız, yol açarsınız, yükünü hafifletirsiniz… Gün gelir YOK SAYAR
NANKÖRLÜĞÜN DİLİ EVRENSELDİR
İyiliği unutan hafıza değil, karakterdir
Nankörlük, milliyeti, dili, coğrafyası olmayan evrensel bir hastalıktır. Yüzler değişir, mekânlar değişir; ama nankörlüğün dili hiç değişmez. Aynı kelimeleri kullanır, aynı inkârı yapar, aynı vefasızlığı sergiler.
Ne kadar iyilik yaparsanız yapın, nankör insan hepsini yok sayar. Çünkü sorun yapılan iyilikte değil, o iyiliği karşılayamayan karakterdedir. Nankör insanlar birbirine çok benzer; simaları farklıdır ama ruhları aynıdır. Elinden tutarsınız, yol açarsınız, yükünü hafifletirsiniz… Gün gelir, bütün bunları hiç yaşanmamış gibi inkâr ederler. Çünkü nankörlük, insanın hafızasında değil, vicdanında başlar.
“İyilik karşılıksız yapılır” sözü doğrudur. Ancak bu söz, nankörlüğü mazur göstermez. Bir insan yapılan iyiliği unutuyorsa, bu bir dalgınlık değil, açık bir karakter zafiyetidir. Nankör, kendisine uzatılan eli önce sıkar; işi bitince de o eli hiç tanımıyormuş gibi davranır.
Bu tip insanlar, işlerine yarayana kadar yanınızdadır. Menfaatleri sürdüğü sürece dost, sıkıntıları bitince yabancı olurlar. Hatta bununla da yetinmezler; emeğinizi küçümser, iyiliğinizi yok sayar, bazen de sizi suçlu ilan ederler. Çünkü nankör insan borçlu kalmayı sevmez; en kolay kaçış yolu inkâr etmektir.
Toplumda insanı en çok yıpratan şey, düşmanın saldırısı değil; iyilik yaptığınız insanın nankörlüğüdür. Çünkü darbe beklemediğiniz yerden gelir. “Ben olmasam da olurmuş” cümlesini en rahat kuranlar, aslında en çok sizin sayenizde ayakta duranlardır. Oysa herkes bilir: O gün o kapı açılmasaydı, o el uzanmasaydı, bugün bambaşka bir yerde olacaklardı.
Nankörlük bulaşıcıdır. Aynı düşünür, aynı konuşur, aynı şekilde inkâr ederler. Bir araya geldiklerinde geçmişi siler, gerçeği eğip bükerler. Ancak unuttukları bir hakikat vardır: İyilik yapan kaybetmez; nankör olan yalnızca kendini küçültür.
İyilik yapmaktan vazgeçmeyin…
Ama kime yaptığınızı iyi bilin.
Herkesi insan sanmayın.
Çünkü insan olmak sadece nefes almakla değil; vefa göstermekle olur.
