İbrahim Dağdelen
Tüm Makaleleri
yazar
YÜREĞİMLE YÜRÜR, YÜREĞİMLE KOŞARIM
Herkesin adımlarıyla yürüdüğü, koşarak geçtiği bu dünyada benim ayaklarım yere basmıyor olabilir. Ama ben hayatın yollarını ayaklarımla değil, yüreğimle aşmayı öğrendim.
GECENİN SESSİZLİĞİNDE “NEDEN BEN?”
Gündüzleri yüzümüze yerleştirdiğimiz tebessüm, gecenin sessizliğinde yerini derin bir hüzne bırakır. Kimsenin görmediği, duymadığı, belki de anlayamadığı bir hesaplaşma başlar insanın kendi içinde.
SEVGİ, BÜTÜN ENGELLERİN ÜSTÜNDEDİR
Toplum olarak bazen unuttuğumuz önemli bir gerçek var. Aramızda özel ilgiye, anlayışa ve desteğe ihtiyaç duyan evlatlarımız, kardeşlerimiz ve dostlarımız bulunuyor.
KANATLARIM VAR, RABBİM VAR!
Hayat, herkese aynı kapıları açmaz. Kimine güllerle süslenmiş yollar sunarken kimini dikenli patikalardan yürütür. Kimi yoklukla, kimi hastalıkla, kimi sevdiklerinin acısıyla,
BİRBİRİMİZE YOL OLMAK
Kimimiz bu yolda koşarız, kimimiz ağır adımlarla ilerleriz. Kimimiz ellerimizle hayata tutunur, kimimiz başka insanların ellerinde kendi gücümüzü buluruz.
Benim Ellerim, Benim Ayaklarım: Ablam
Hayat bazen insanı hiç beklemediği yerden sınar. Öyle bir sınav gelir ki dün sahip olduğunuz, varlığını bile düşünmediğiniz şeyler bir anda hayatınızdan çıkar.
KIRILMAYAN KANATLAR, EĞİLMEYEN BAŞLAR
Ben de hayatın sıradan telaşları içinde yürüyen biriydim. Sabah kalkıyor, kendi ellerimle hayatıma dokunuyor, kendi ayaklarımla yolları arşınlıyordum.
