Gökyüzünden süzülen kar tanelerini, elimizde sıcacık bir kahveyle seyretmenin huzuru bambaşkadır. Dışarıda ayaz hüküm sürerken sıcak bir yuvada olmanın verdiği mutluluk, insana hayatın güzelliklerini hatırlatır.

KIŞIN SOĞUĞU, YÜREĞİMİZİN SICAKLIĞI

Kış kapıda…

Kimimiz için kış, yılın en güzel mevsimidir. Pencereye vuran yağmur damlalarını, gökyüzünden süzülen kar tanelerini, elimizde sıcacık bir kahveyle seyretmenin huzuru bambaşkadır. Dışarıda ayaz hüküm sürerken sıcak bir yuvada olmanın verdiği mutluluk, insana hayatın güzelliklerini hatırlatır.

Ama bir de o pencerenin öteki tarafı var…

Biz karın yağışını hayranlıkla izlerken, soğuğu iliklerine kadar hisseden çocuklar var. Ayağında botu, sırtında montu, ellerinde eldiveni olmayan, kışın güzelliğini değil, zorluğunu yaşayan minik yürekler…

Bir çocuğun ayakları üşürken bizim sıcacık evlerimizde huzur bulmamız ne kadar mümkün? Onların gözlerindeki mahzunluğu görmeden, yalnızca kendi mutluluğumuzla yetinebilir miyiz?

Unutmayalım ki kış, herkes için aynı güzellikte yaşanmıyor. Kimileri için romantik bir manzara olan kar, kimileri için soğukla, yoklukla ve çaresizlikle mücadele demek.

Oysa bir çocuğun yüzündeki tebessüm, dünyanın en güzel manzarasından daha değerlidir.

İşte bu yüzden kış, yalnızca soğuğun değil; merhametin, paylaşmanın ve dayanışmanın da mevsimi olmalı.

Gerçek sıcaklık, yanan sobada, kalorifer peteğinde ya da şöminenin alevlerinde değil; bir insanın yüreğine dokunabilmekte, üşüyen bir çocuğa uzanan yardım elinde saklıdır.

Bazen bir çift ayakkabı, bazen bir mont, bazen de sıcacık bir atkı… Bizim için küçük görünen bir iyilik, bir çocuğun dünyasında kocaman bir mutluluğa dönüşebilir.

Gelin, bu kış yalnızca kendi evimizi değil, bir başka yüreği de ısıtalım. Dolabımızdaki fazlalıkları ihtiyaç sahipleriyle paylaşalım. Bir çocuğun üşüyen ellerine, soğuktan titreyen bedenine, umut bekleyen gözlerine kayıtsız kalmayalım.

Çünkü iyilik paylaştıkça çoğalır, merhamet dokunduğu her yüreği ısıtır.

Ve unutmayalım…

Kışın en güzel yanı yağan kar değil, o karın altında üşüyen bir çocuğun yüzünü güldürebilmektir.

Bir çocuğun kışını bahara çevirebiliyorsak, işte o zaman yüreğimiz gerçekten sıcaktır.