Sana bu satırları, bir ömre sığdıracağıma inandığım hayallerin enkazından yazıyorum. Umut, bazen en büyük yanılgıdır; insanın kendine kurduğu en masum tuzak…
Hiç Gelmeyecek Olan Yarınlara
Bazı vedalar vardır; kapı gıcırdamaz, adımlar duyulmaz, bir eşik bile belli değildir. İnsan, bir gün dönülür sanarak bekler. Oysa beklenen şey bir insan değil, artık hiç gelmeyecek olan yarınlardır.
Sana bu satırları, bir ömre sığdıracağıma inandığım hayallerin enkazından yazıyorum. Umut, bazen en büyük yanılgıdır; insanın kendine kurduğu en masum tuzak… Hani bir gün gülüşüne bir serçe kondurmuştum ya; işte o an, kalbim de o serçe gibi çırpınıyordu. Küçük ama canlı, ürkek ama inatçı… Yaşamak denen şeyin seninle tamamlanacağına inanmıştım.
Seninle yaşlanmayı hayal etmiştim. Saçlarımıza düşen akların bir hüzün değil, bir hatıra olacağını… Aynı gökyüzüne bakıp aynı sessizlikte dinlenmeyi… Ellerimizi bırakmamayı bir tercih değil, kader sanmıştım. Çünkü her bakışında bir asırlık güven, her gülüşünde bir ömürlük huzur vardı. İnsan, huzuru bulduğunu sandığında sorgulamayı bırakıyor.
Ama nereden bilebilirdim?
Meğer ben seni bir ömür sanırken, sen hayatımdan bir mevsim gibi geçip gitmeye niyetliymişsin. Oysa kalbimde açtığın yer, bir mevsimlik değildi. Sevginin, bir kelebeğin ömrü kadar kısa olabileceği ihtimali aklımın kıyısından bile geçmedi. Sen bir kelebek gibi geldin; zarif, göz alıcı, hayran bırakan… Ama ne yazık ki onun kadar telaşlı ve geçiciymiş hikâyen.
Şimdi içimde o serçe boynu bükük duruyor. Kanatlarını açmaya hâlâ hevesli ama uçacağı bir dal yok. Ruhumdaysa bir kelebeğin zamansız gidişinin sessizliği var. Gürültüsüz, açıklamasız, vedasız… Bir ömür sürecek sandığım yolculuğun, daha ilk durakta biteceğini bilemezdim. İnsan en çok, erken biten hikâyelere geç kalıyor.
Gidiyorsun…
Arkanda büyük sözler değil; kısa, masalsı ama yarım kalmış bir sevdanın tozunu bırakarak. Ve ben, o kısa zamana sığdırdığın o kocaman boşlukla baş başayım. Zaman ilerliyor belki ama eksik kalan yer hiç dolmuyor. Çünkü bazı yokluklar, varlıktan daha kalıcıdır.
Huzurla kal…
Kelebek ömürlü sevdam.
Ve bil ki; bazı insanlar gider,
bazı gidişler ise bir ömür kalır.
